Puerto Viejo de Talamanca en Bocas del Toro

Hola a todos,

Alweer bijna een week voorbij en we hebben weer heel wat moois beleefd. Het reizen blijft voor ons nog steeds verbazen, ontmoeten, beleven en genieten.

Na onze eerste volle dag in Puerto Viejo laten we ons vrijdag 14 maart met een tuk tuk tot aan Playa Negra brengen en lopen dan verder naar Finca Ecologico. Nog steeds op dezelfde plek en we worden welkom geheten door Peter, zoon van de Amerikaanse eigenaar. Wanneer hij merkt dat we speciaal op zoek zijn naar kikkers en de tuin al eens bezocht hebben, raadt hij ons aan geen ticket te kopen en de tuin te laten voor wat hij is. Het is erg droog dus we zullen er deze keer weinig kikkers zien, bovendien kennen we na al die jaren de groeiwijze van bananen, ananas, cacao etc wel. Peter wijst ons de weg naar het publieke pad buiten de finca. Kleine doorgang tussen 2 paaltjes het paadje volgen naar de rivier en waterval en daar moeten pumilios zitten. Zouden we zelf nooit zomaar in durven lopen, maar we vertrouwen op het advies 😉 Het eerste wat we zien is een prachtige toekan, volgen het pad verder, het is heet en droog dus weinig kikkers. Richting riviertje en waterval hebben we meer geluk, stuk natter dus we spotten een paar prachtige rode pumilios, de soort die alleen hier voorkomt. Begin is gemaakt.

Weekend in Puerto Viejo is een stuk drukker, Costa Ricaanse families bezoeken massaal het strand. Stoelen, tafels, BBQ’s, koelboxen vol etenswaar en uiteraard muziek. Vooral op zondag komt de hele familie bij elkaar. Bij Playa Cocles is een soort hippiemarkt, met muziek, kunst en acrobaten. Geweldig om dit allemaal onder het genot van een lekkere batido (fruit met ijs uit de blender)  te aanschouwen. 

Wanneer we zondagavond terugkomen na een restaurantbezoek is er nogal wat reuring bij de ingang Tasty Dayz. Als we even later op het terras van onze cabina zitten komt er een politieauto het terrein op rijden. Blijkt dat er in de cabina naast ons ingebroken is, gat in het muskietengaas gemaakt en op deze manier de deur van binnenuit opengemaakt. Telefoon en portemonnee weg van de vrouw van het jonge Franse stel dat pas 3 dagen op reis is. Wij missen niks, bovendien hebben wij de deur niet alleen maar dichtgetrokken maar bij vertrek ook nog op het nachtslot gedraaid. Wij hebben ook niks verdachts gezien, dus het moet gebeurd zijn in de tijd dat we in het restaurant waren. Heel vervelend en weer een reminder om attent te blijven.

Maandag gaat onze wekker om 6.30 uur, vandaag gaan we naar Bocas del Toro in Panama. Caribe shuttles komt ons om 7.50 uur ophalen om naar de grens te rijden. Als we de gordijnen openmaken zien we dat er ook bij ons in het zijraam een gat in het muskietengaas gesneden is, dus gisteren ook een poging gedaan maar er lag niks waardevols onder het raam. Melden dit wel even bij het uitchecken want de politie zou vandaag terugkomen. We nemen afscheid van Tasty Dayz met een dubbel gevoel, we hebben genoten van ons verblijf maar de laatste avond geeft toch een smetje.

Caribe shuttles is keurig op tijd, onderweg pikken we nog wat reizigers op bij verschillende hotels en om 9.30 uur zijn we met z’n twaalven al in Sixaola bij de grens. We moeten eerst een tax van $9 betalen om Costa Rica te mogen verlaten, vervolgens gaan we naar de douane om een uitreisstempel in het paspoort te laten zetten. Lange rijen op beide plekken, het is niet anders en de douane is zeer vriendelijk. Gesprekje met Henny: ” Donde vais? Bocas del Toro, que lindo. Me puedo ir tambien, pero tengo que trabajar. Disfrutala! (Waar ga je heen? Bocas del Toro, wat leuk. Zou ik ook wel willen maar ik moet werken. Geniet ervan!)  Na al deze gezelligheid heeft er al die tijd iemand van Caribe shuttles op onze bagage staan passen en wijst ons nu hoe we over de brug een paar honderd meter naar Panama moeten lopen. Iedereen brengt de eigen bagage naar de overkant, echter de medewerker van Caribe shuttle wil persé de bagage van Henny over de grens rijden. Misschien omdat we de oudsten van het gezelschap zijn 🤣 Ondertussen vragend waar we vandaan komen, hoe vaak we al in CR geweest zijn, wat we nog van plan zijn en hoe lang we blijven. Eenmaal bij de grenspost in Guabito wijst hij ons de weg naar de douane waar we wat vragen beantwoorden over waar en hoe lang we in Panama blijven en uiteraard een stempel in het paspoort. Vervolgens een tax van $ 8 om Panamá in te mogen en dan wordt de groep overgedragen aan een Panamese chauffeur die ons in 3 kwartier naar Almirante brengt waar de taxiboot naar Bocas del Toro vertrekt. Tijd schuift weer een uur op en om 12.30 uur Panamese tijd arriveren we op Isla Colon. We laten ons met een taxi naar Casa Max brengen waar we de komende 5 nachten vertoeven. Casa Max is nog steeds van Arie en Shirley, maar wordt gehuurd door Dmitri en de kamers zijn nog steeds mooi en goed.

Dinsdag 18 maart gaan we de omgeving een beetje verkennen. Gisteren hebben we al gezien dat er flink aan de wegen gewerkt wordt op het eiland. Het is 8 jaar geleden dat we voor het laatst hier waren en wanneer we langs de zee richting driesprong Cabo del Drago en Playa Bluff lopen zien we dat er tegenwoordig een geasfalteerde weg ligt met daarnaast een fiets- en wandelpad.
We kijken even bij Villa Sol y Sombra, waar we 8 jaar geleden mochten logeren en lopen een stukje door naar het huis waar indertijd Jan en Mieke woonden en gaan kijken of het nog bewoond wordt sinds Jan overleden is en Mieke terug in NL. Het huis hebben we snel gevonden, er staat een heus straatnaambord “Van Osch straat” Het huis lijkt onbewoond maar bij de bodega is beweging te zien, er komt een mevrouw naar de poort die vraagt of ze ons ergens mee kan helpen. Na enige uitleg is zij helemaal verrukt, zij is Argentijnse, heet Laura, was de fysiotherapeute van Mieke en mag de bodega huren als ze op Bocas is. Ze mist Jan en vooral Mieke heel erg en ze hoopt echt dat ze nog eens naar Bocas komt. Huis is nog wel van de familie, zoon Arthur komt 1 keer per jaar 14 dagen voor vakantie en verder staat het leeg. Zij kent ook Arie en Shirley van Casa Max en vertelt ons dat die nu op reis zijn maar woensdag waarschijnlijk terug op Bocas. Leuk kennis gemaakt te hebben en we lopen terug langs Sol y Sombra waar op dat moment de poort opengaat.
Blijkt nu een B&B te zijn die nog tot eind april gerund wordt door een Belg.

Het is inmiddels lunchtijd en zeker nog een uur teruglopen dus we gaan bij El Patio een mooi, voor ons, nieuw restaurant aan zee wat eten. Leuke locatie en lekker eten. Wanneer we op het punt staan weer te vertrekken worden we aangesproken door een Nederlands echtpaar dat vraagt of wij op Bocas wonen. Zij wonen in Panama city, hadden ook een huis op Saint Martin de Franse Antillen, dat inmiddels verkocht is, maar misten de zee en zijn nu een huis aan het bouwen op Bocas. Zij willen nooit meer terug naar NL, vinden dat NL op de DDR begint te lijken en dat de journalistiek al het nieuws verkeerd weergeeft en ons een mening oplegt, bovendien is hij een echte Trumpfan. Pffff, daar hebben we nou net even helemaal geen zin in. Laten vooral hem lekker praten en zijn mening en ontevredenheid spuien. Geven geen mening, wensen beiden nog veel succes, een fijne dag en lopen terug naar het hotel om verder te genieten van ons verblijf hier😉

Woensdag 19 maart gaan we fietsen huren om naar Playa Bluff te fietsen en te kijken tot hoever de asfaltweg en fietspad doorloopt. Het is 7 km naar Playa Bluff en de eerste 3,5 km is fietspad, dan gaat de weg over in de oude situatie zoals we ons die herinneren. Weg met gravel, hier en daar grotere kiezels die onder je banden wegschieten, zand, stukjes door het water en soms over neergelegde planken. Heuveltje op, heuveltje af en zo nu en dan een stukje lopen. Al met al een tochtje van 5 kwartier, maar prachtig en wat ons betreft moeten ze dit zo laten. Langs de zee, stukjes jungle, maar er zijn en worden ook veel grote nieuwe huizen gebouwd en er is een restaurant aan zee gekomen tegenover de B&B waar we ooit gelogeerd hebben en waar we ‘s nachts met Reinier op pad gingen om de zeeschildpadden eieren te zien leggen en waar de indiaantjes ons wakker belden als er een schildpad gespot was. Vandaag de dag rijdt er zelfs een bus naar Playa Bluff en is er een heuse fiets- en scooterstalling plus een parkeerplaats voor quads.

We stallen onze fietsen en gaan een stuk lopen in de hoop kikkers te zien, maar helaas, ook hier veel te droog. Wel zien we een paar prachtige spechten, tityra’s, roofvogels, een luiaard hoog in de boom en dit alles langs het prachtige strand van Playa Bluff. Halverwege de middag fietsen we weer 5 kwartier terug, nu met het zwaarste stuk eerst en als toetje het heerlijke fietspad voor we onze fietsen weer inleveren. Een inspannende maar geweldige dag.

Donderdag maken we er een rustige dag van, beetje wandelen in de omgeving, boekje lezen. Lekker lunchen, visje eten en de shuttle naar Cahuita bestellen voor zaterdag. Als alles meezit kunnen we vertrekken want er zijn op dit moment wegblokkades in Panama. Er wordt geprotesteerd tegen de president die besloten heeft een kopermijn te openen in het regenwoud. We gaan het zien.

Vrijdag 21 maart ontmoeten we Arie bij Casa Max, is na een bezoek aan vrienden in Costa Rica gisteravond teruggekomen op het eiland. Bij Johan moet hij even goed kijken, maar bij Henny is het meteen: “Hey wijffie, hoe gaat het? Jij bent echt niet veranderd” ☺️ We drinken gezamenlijk koffie, nemen de familie en vrienden even door en zijn weer helemaal op de hoogte van de toestand op Bocas.

Rond 11 uur varen we met een lancha naar Isla Bastimentos, een heel andere wereld, rasta-cultuur, kleurrijk en nog meer relaxed dan Isla Colon. We laten ons afzetten bij the Old Bank en lopen van daaruit naar het cementerio waar altijd veel kikkers te vinden waren. Ook hier geen succes deze keer, we horen er wel, maar hoog boven in een boom waar de bromelias hangen. Overal is het droog, het moet gewoon gaan regenen 😜. Maar het eiland is mooi en ook zonder kikkers een bezoekje zeker waard. 

‘s Avonds nemen we alvast afscheid van Dmitri. Zaterdag moeten we vroeg uit de veren en is er niemand om uit te checken, sleutel kunnen we op de balie achterlaten. Wij moeten 7.30 uur bij de opstapplaats van de boot naar Almirante zijn en dan beginnen we aan de reis naar Cahuita en gaan Costa Rica weer in. Hopen maar dat er geen blokkades zijn. 

Saludos en volgende keer meer.

Johan en Henny